
සිතැත්තී කියන්නේ ගමේ හැමෝම “රුවැති” කියලා හඳුන්වන කාන්තාවක්. නමුත් ඇය ගැන හොඳින් දන්න අයට තේරෙන එකම දෙයක් තියෙනවා — ඇයගේ සැබෑ ලස්සන තියෙන්නේ ඇයගේ සිත තුළයි.
කුඩා කාලයේ සිටම සිතැත්තී දුක දකිද්දී නිහතමානීව හිටියා. පාසලේ යාළුවෙක් අසරණ වෙද්දී, ගෙදර වැඩ අවසන් කරලා වුවත් ඇය උදව් කරන්නට පසුබට වුණේ නැහැ. අම්මා කිව්ව වචන එකක් ඇයගේ හදවතේ තදින්ම මුද්රා වෙලා තිබුණා —
“දුවේ, රුව මැලවෙයි, නමුත් හොඳ සිතක් කවදාවත් මැලවෙන්නේ නැහැ.”
යෞවන වියට පත් වූ විට, සිතැත්තීටත් ජීවිතයේ අභියෝග අඩු වුණේ නැහැ. සමහරු ඇයගේ රුවට ආසාවෙන්, ඇයගේ සිත නොතේරෙන වචන කිව්වා. සමහරු ඊර්ෂ්යාවෙන් ඇයව වැරදි ලෙස විනිශ්චය කළා. ඒ සියල්ලටම ඇය උත්තර දුන්නේ නිහතමානී සිනාවකින් සහ හොඳ ක්රියාවලින්.
ගමේ වැඩිහිටියෙක් අසනීප වෙද්දී, රෑ දවල් නොබලා ඔහුට බෙහෙත් ගෙන ආවේ සිතැත්තී. අසරණ ළමයින්ට පාඩම් කියාදුන්නේත්, කඳුළු හංගගෙන සිටින අයට කනක් දුන්නේත් ඇයමයි. ඒ වෙලාවල ඇයගේ රුවට වඩා, ඇයගේ සිත තවත් ලස්සන වෙලා දිලිසුණා.
කාලය ගියා. සිතැත්තීගේ රුවට වයස එක් වුණත්, ගමේ මිනිස්සුන්ගේ හදවත්වල ඇය ගැන ඇති ගෞරවය තව තවත් වැඩි වුණා. ඔවුන්ට ඇය මතක් වුණේ “හොඳ සිතක් තියෙන කෙනා” ලෙසයි.
අවසානයේ, සිතැත්තීගේ කතාව අපට කියාදෙන්නේ මේ සරල සත්යයයි —
රුව කියන්නේ ඇස් දෙකෙන් දකින්න පුළුවන් දෙයක්, නමුත් සිතේ ලස්සන දකින්න පුළුවන් වෙන්නේ හදවතින්මයි.


